Nuk ka një përgjigje të vetme, sepse mund të ndodhë për arsye shumë të ndryshme. Nga pikëpamja psikologjike, disa nga arsyet më të zakonshme janë:
1 – Kërkimi i vazhdueshëm i vlerësimit emocional:
Disa njerëz ndihen të vlefshëm vetëm kur dëshirohen ose admirohen. Marrëdhënia e re u jep emocion, vëmendje dhe konfirmim.
2 – Mungesë stabiliteti emocional ose boshllëk i brendshëm
Marrëdhëniet përdoren si mënyrë për të mbushur vetminë, ankthin ose mungesën e identitetit personal.
3 – Varësia nga adrenalina e fillimit
Faza e flirtit prodhon dopaminë. Disa bëhen të varur nga ajo ndjesi
4 – Trauma ose modele të hershme familjare
Nëse dikush është rritur me pasiguri emocionale, tradhti, mungesë dashurie ose kaos, mund të ketë vështirësi të krijojë lidhje të qëndrueshme.
5 – Kërkim identiteti ose lirie
Sidomos në moshë të re, disa njerëz eksplorojnë partnerë të ndryshëm sepse ende nuk e dinë çfarë duan.
6 – Narcizëm ose manipulim
Në disa raste, personi i përdor lidhjet për pushtet, kontroll, ego apo përfitime materiale/emocionale.
Një gjë e rëndësishme duhet patur parasysh. Kjo sjellje nuk është tipike vetëm për gratë. Të njëjtat mekanizma shihen shpesh edhe te burrat. Sjellja “nga partneri në partner” zakonisht lidhet më shumë me historinë personale sesa me gjininë.
Në çdo rast, një sjellje mund të jetë:
e lirë dhe konsensuale ose e dëmshme, nëse përfshin manipulim, gënjeshtra, shfrytëzim emocional apo tradhti.
Nëse një grua, ose burrë, ndryshon partnerë sepse kështu zgjedh të jetojë dhe është i/e sinqertë me njerëzit përreth, kjo është çështje personale. Dhe mbetet e tillë.
Por nëse lëndon vazhdimisht të tjerët, përdor njerëzit emocionalisht ose krijon varësi e mashtrim, atëherë ajo sjellje bëhet problematike psikologjikisht dhe moralisht.
Pra vlerësimi nuk bëhet vetëm nga numri i partnerëve, por nga sinqeriteti,
përgjegjësia emocionale, respekti për tjetrin dhe aftësia për të mos dëmtuar njerëzit që ke afër. Veçanërisht ata të cilëve u thua që i do dhe i dashuron.
Në këtë rast çështja ndryshon shumë, sepse hyn në lojë mashtrimi emocional. Nëse dikush, ka një partner, i thotë “të dashuroj”, ndërkohë shkon vazhdimisht me të tjerë fshehurazi, atëherë zakonisht kemi një ndarje mes fjalëve dhe sjelljes reale.
Ndonjëherë personi e do partnerin në mënyrën e vet, por nuk ka pjekuri emocionale,.nuk kontrollon impulset,
ose nuk është i aftë për besnikëri dhe ndershmëri. Në raste të tjera, “të dua” përdoret thjesht si mënyrë për të mbajtur tjetrin pranë, pra si mjet sigurie emocionale, jo si dashuri e përgjegjshme.
Për disa njerëz, dashuria pa ndershmëri krijon plagë të forta, sepse ai e konsideron që jeton një realitet që nuk është i vërtetë.
