Mos i ndizni kanalet apo portalet qeveritare në mbrëmje. Mos hyni në labirintet e atyre që ushqehen me paratë e korrupsionit të sistemit. Aty nuk ka jetë. Aty ka vetëm një teatër hijesh që luhet për llogari të një pakice që mendon se zotëron fatet e shqiptarëve.
Shqipëria e vërtetë, ajo që mbart shpirtin dhe të ardhmen e këtij vendi, ka dalë në shesh. Kur themi “në shesh”, kjo ka një kuptim thuajse literal. Ajo ndodhet jashtë rrezes së kontrollit të elitave të korruptuara, jashtë vëmendjes së kamerave të paguara, Është shtrirë në çdo cep ku njerëzit po ndërtojnë me dinjitet një lidhje të re, thuajse mistike, me fatin e një vendi që deri pak muaj më parë dukej sikur kishte humbur përjetësisht busullën.
Ky është një lajm i bukur, kjo është një Shqipëri e bukur.
Sot bashkëjetojnë dy realitete. Shqipëria e parë është ajo e fasadave dhe PPP-ve që gllabërojnë paratë publike, e arrogancës së një klase politike dështakësh dhe e një debati publik që prodhon vetëm helm e dasi llogoresh false që ndihmojnë sundimin.
Shqipëria e dytë është ajo që po e shohim me zemrën të mbushur plot. Kjo Shqipëri është në shesh. Ajo refuzon të jetë viktimë e narrativës së dëshpërimit. Ndërsa flitej për ikje masive dhe shpopullim, askush nuk fliste për ta. Sot kjo Shqipëri po kryen një akt rezistence të heshtur por të fortë.
Kjo Shqipëri nuk ka nevojë për propagandë. Ajo tani po shihet dhe po njihet. Ajo është përgjigja më e mprehtë ndaj pyetjes: “A ka më shpresë ky vend?” Shpresa nuk vjen nga reformat e diktuara prej zyrave të huaja apo nga premtimet e hajdutëve në fushata. Shpresa ka dalë në shesh dhe është bërë organike. Ajo ekziston te njerëzit që refuzojnë të dorëzohen përballë sistemit të kalbur.
Asnjë shoqëri nuk mund të jetojë gjatë me dy shpirtra. Shqipëria e bukur është në shesh, por ajo nuk do të presë pafundësisht që strukturat e kalbura t’i lëshojnë rrugën. Ajo po e merr hapësirën e vet dita-ditës.
Ky qoftë momenti që njerëzit e mendshëm dhe të ndershëm të këtij vendi të kuptojnë se e ardhmja nuk i përket Shqipërisë së korrupsionit politik dhe horrave.
Eshtë koha të shohim nga kjo Shqipëri tjetër, ta mbështesim dhe ta bëjmë atë modelin e vetëm të pranueshëm për të nesërmen. Ajo ekziston, është e prekshme, dhe më në fund, ka dalë në shesh.
