Oqeani ka një rrjedhje të madhe në fund të tij (çarje). Teknikisht është një burim, sepse uji rrjedh brenda dhe jo jashtë. Por në mënyrat që kanë rëndësi, padyshim që është një rrjedhje. Njihet si ‘Oasis i Pythias’ dhe është një burim me ujë pothuajse të freskët, që buron nga dyshemeja e oqeanit, përmes një vije të quajtur ‘Zona e nënshtrimit të Cascadia’. Ajo u zbulua aksidentalisht nga ish-këshilltari i politikës së Shtëpisë së Bardhë, Brendan Philip, që fillimisht dalloi fluskat, teksa më tej një ekip hulumtues nga Universiteti i Uashingtonit e inspektuan. “Ata eksploruan në atë drejtim dhe ajo që panë nuk ishin vetëm flluska metani, por uji që dilte nga fundi i detit si një tub zjarri. Kjo është diçka që nuk e kam parë kurrë dhe me dijeninë time nuk është vërejtur më parë”, tha gjeologu Evan Solomon, në një deklaratë për shtyp. Shpesh, fluskat që dalin nga fundi i oqeanit paralajmërojnë shfryrjet hidrotermale, të cilat mund të jenë shtretër të nxehtë të aktivitetit biologjik nëntokësor. Nëse kjo çarje do thellohet më tej në përmasa, studiuesit besojnë se SHBA-të mund të jenë në rrezik më të lartë të lëkundjeve të tokës (tërmeteve nënujore) në brigjet e Paqësorit Veriperëndimor. Këtu takohen dy nga pllakat tektonike që përbëjnë koren e Tokës dhe rrëshqasin pranë njëra-tjetrës. Dhe rezerva e ujit që vjen nga ‘Oasis i Pythias’, vepron si lubrifikimi midis këtyre dy pllakave.

“Nëse presioni dhe stresi fillon të krijohet, ai përfundimisht duhet të shkojë diku. Kur stresi është shumë i madh dhe sistemi duhet të futet në një pozicion të ri, shtytja shkakton një tërmet. Me shumë mundësi, një i madh”, thanë ata. Shkencëtarët besojnë se një çlirim i stresit në zonën e nënshtrimit të Cascadia mund të shkaktojë një tërmet me magnitudë 9 ballë, që do të prekte shumë nga ata që jetojnë në veriperëndim të SHBA-ve. Fatkeqësisht, kur bëhet fjalë për pllakat tektonike, nuk mund të bëjmë shumë për t’i ndaluar ato të sillen sido që do të sillen. Por vëzhgimi i aktivitetit gjeologjik dhe monitorimi se si ai ndryshon është një nga rrugët tona më të mira për t’u përgatitur për fatkeqësitë natyrore. “Pythias Oasis ofron një dritare të rrallë në proceset që veprojnë thellë në fundin e detit dhe kimia e tij sugjeron që ky lëng vjen nga afër kufirit të pllakës”, tha në një njoftim për shtyp Deborah Kelley, një oqeanografe dhe një nga autorët e studimit.
