Shtetet e Bashkuara të Amerikës kanë ofruar një shpërblim prej 50 milionë dollarësh për informacion që çon në arrestimin e Presidentit të Venezuelës, Nicolas Maduro, duke dyfishuar një shpërblim të mëparshëm prej 25 milionë dollarësh të vendosur nga administrata Trump në janar.
SHBA e ka akuzuar udhëheqësin venezuelian se është një nga trafikantët kryesorë të drogës në botë dhe se po punon me kartelet për të përmbytur SHBA-në me kokainë të pasuruar me fentanyl.
Në një video të postuar në mediat sociale të enjten duke njoftuar rritjen “historike” të shpërblimeve, Prokurorja e Përgjithshme e SHBA-së Pam Bondi akuzoi Maduron për bashkëpunim me sindikatat kriminale venezueliane dhe kartelin famëkeq Sinaloa në Meksikë.
Urdhëri amerikan, nuk është normal në kuptimin diplomatik apo të marrëdhënieve ndërkombëtare të zakonshme. Shpallja e një shpërblimi kaq të madh — siç bëri SHBA për kapjen e Nicolás Maduro-s me akuzën për trafik ndërkombëtar droge — është një akt i jashtëzakonshëm politik që i ngjan më shumë një lufte të ftohtë se një veprimi ligjor standard.
Kjo lëvizje nuk është ligjërisht e njohur ndërkombëtarisht — sepse Maduro, pavarësisht se nuk njihet nga SHBA si president legjitim, vazhdon të jetë në pushtet në Venezuelë dhe i mbështetur nga disa shtete.
Është një akt presioni dhe izolimi — më shumë një mjet politik sesa një përpjekje për drejtësi penale. Por ndërton precedent të rrezikshëm — sepse nëse shtetet fillojnë të vendosin shpërblime për krerët e njëri-tjetrit, bie parimi i sovranitetit.
Pra, është një veprim i fortë politik, i mbështetur nga ligji i brendshëm amerikan, por i debatueshëm në rrafshin ndërkombëtar. Ai sinjalizon që SHBA e trajton Maduron si një kriminel të zakonshëm, jo si lider shteti — dhe kjo ka pasoja serioze për marrëdhëniet diplomatike dhe rajonale.
Ik merre sic mori Turku Ocalanin